Phi?!

.... Ech! Nie jest dobrze. Siedzę w domu i analizuję. Czasem się zastanawiam po co mi takie głupie podchody. Też mi sposób na życie. Głodny, chłodny i na dodatek nie ma komu w mordę dać. Perspektywa żadna. Wyrosłam z czasów, kiedy wierzyłam wskaźnikom, opowieściom. Wyrosłam z czasów, kiedy motywacją dla mnie miał być cudzy sukces. Wierzę tylko w realne swoje wskaźniki, a te pokazują mi wielkie zero. Nie sztuka mówić o konieczności posiadania różnych rzeczy. Sztuka je zdobyć. Dzięki trenerom z mojego klubu M mam świadomość tego, że to wszystko jest pojęciem względnym , a każdy argument pociąga ze sobą kontrargument.... Najgorszy jest jednak brak odwagi by być innym niż Ci, którzy poniżali, odrzucali i zamykali przed nosem drzwi. Mam powiedzieć, że to nie ma klasy ? Nie- no ma , tyle, że dokładnie taki sam poziom jak pierwowzory. Jednym wydaje się to śmieszne, innym infantylne, trywialne , albo zwyczajnie paskudne... Z pewnością nie chce należeć do tej kategorii ludzi.Phi... a co to za sztuka powielać cudze metody. sztuka jest w tym dziwnym świecie okazać się normalnym człowiekiem , przy czym słowo normalny należy tu podkreślić. Tego zawsze życzę moim znajomym- bądź człowiekiem bez względu na okoliczności, na świnie trafisz bez specjalnych starań.