Gruba Baba : Nareszcie można

Od dwóch dni maszeruję z kijami, chociaż zaczęłam bez. Taki pierwszy dłuższy spacer zrobiłam sobie 26 kwietnia. Prawie trzy godziny łażenia nad brzegami Czarnego Dunajca , po parku miejskim itd...Potem był Bór Kombinacki ,następna trasa nordic walking brzegami Białego Dunajca i Borem na Czerwonym i kolejna do zlewni Białego i Czarnego Dunajca, wałami wzdłuż Dunajca do końca Nowego Targu  i powrót. Każdy spacer zajmował mi przynajmniej dwie godziny. Ja przyroda i dzikie zwierzęta- przede wszystkim sarny i jelonki ciekawie krzywiące rogate głowy i świstające mi przed nosem zadami.O świergolących ptakach nie wspomnę . To piękno, które tak przy okazji mnie otacza to wartość dodana , za którą kryje się moja walka o likwidację uczucia ciężkości,nalania totalnego stopu w moim organizmie i nabierania masy. Zbuntowany umysł przeciwko totalnemu rozleniwieniu. 

Kryzys miałam wczoraj .Być może to przesilenie. Na obolałe kości nie pomagał ani gorący prysznic, ani herbata. Dziś jest lepiej.. Wprawdzie kości jeszcze mnie bolą,ale minęło to uczucie beznadziejnego głodu.Jak nagle pojawiło się w marcu i w kwietniu tak 1 maja minęło i mam nadzieję , ze bezpowrotnie. Jeszcze tylko muszę się pozbyć tego uczucia ociężałości .Obrzydliwe uczucie .

 Wiem, ze jestem ewenementem, który stracił mnóstwo kilogramów bez jednego medykamentu,bez aptecznych wspomagaczy itd...i że mojej pracy nad sobą nie da się przeliczyć na złotówki zostawione w przemyśle farmaceutycznym(były nieskuteczne),u lekarzy pomniejszających żołądki i wstawiających balony do nich  i odchudzających dietami - chociaż byłam skłonna zostawić tam krocie dlatego, by nie patrzeć zazdrosnym okiem na wystawy sklepowe - wiem. 

Może dlatego ten wynik , który dla ludzi zarabiających na wtłaczaniu w innych chwilowego szczęścia w tabletkach  nie jest nic wart, ale dla mnie to wynik bezcenny.Dlatego nie pozwolę go sobie wydrzeć nikomu.

Jeśli uważacie,ze odchudzić się można raz i wystarczy to dajcie sobie spokój z karczemnymi dietami. Nie warto, bo efekt jojo czai się za drzwiami. 

Czy mi z tym łatwo? a gdzie tam . Są tacy , którzy mnie ciągle krytykują .Za dużo według nich schudłam i źle wyglądam . Moje zdanie w tym wszystkim się nie liczy. Moje samopoczucie też nie. To nic, ze taka sucha i taka za chuda czuję się rewelacyjnie, że nie boli mnie brzuch, podbrzusze , wątroba serce itd...To nic,ze wówczas każdego dnia budzę się z taką radością do życia . Kiedy już nic na moje roześmiane oczy i świetny humor " suchej" nie pomaga to zaraz się dowiaduję , ze mam anoreksję , muszę coś brać bo to nie możliwe ,no i ostatni taki argument, który słyszę to taki, ze chłop nie  pies i na kości nie poleci- nikt mnie nie pyta, czy mnie to zdanie chłopa interesuje ,szczególnie wtedy, kiedy ten chłop to góra sapiącego tłuszczu. Sorry idę na kije ,bo czuję się może odrobinę lepiej , ale i tak nadal fatalnie.