Matko jedyna z jednej strony to cudnie , że lało i był taki ziąb, bo tylko to ostatnie było mnie w stanie zmusić do biegania . Na kładce nad Dunajcem jeszcze do tego wiał silny wiatr , więc czy mi się podobało czy nie biegać trzeba było , zeby nie zmarznąć.
Do domu przybiegłam cała przemoczona. Dziś nie mierzyłam sobie czasu, ale ten wysiłek przy spuchniętej lewej kostce jest potworny. W każdym razie każde postawienie nogi wiąże się z bólem nie do opisania. Jedni mówią połóż na wyciągu inni czym się strułeś tym się lecz...
Zeby było zabawniej to jakieś dwie godziny później pokazało się na niebie słońce... i będziesz tu zdrowy człowieku....
wracam do innych zajęć, bo już popołunie, a jedyne co mi dzis dobrze idzie to wymiotowanie
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz