Życzliwość ludzka

Góra z góra się nie zejdzie, ale człowiek z człowiekiem i owszem.Niedawno miałam taka strasznie smutną sprawę. Człowiek potrzebował pomocy. Ruszyliśmy z kolegami niebo i ziemię. W końcu chyba się udało. Dziś wiem, że kiedy my szukaliśmy rozwiązania dla potrzebującego człowieka, ktoś, kto ;powinien sprawą się zając zwyczajnie dał nogę poza granicę. Pewnie i ten fakt nie zrobiłby na mnie wrażenia, gdyby nie to, że ów człowiek śladowo aktywny został poproszony przez swojego kolegę o pomoc w znalezieniu pracy i usłyszał , że no nie ma pracy. Zrobiło mi się przykro. Tak popatrzyłam z szacunkiem na moich krakowskich i warszawskich znajomych, którzy natychmiast przystąpili do działania i na człowieka, który miał obowiązek i tego nie zrobił ,więcej osobie w potrzebie odmówił pomocnej dłoni. Wszyscy Polacy poza granicami są tacy ? Pomyśleć, że jeszcze chwilę temu sam mi proponował, że pomoże mi w zmianie zajęcia . Intuicyjnie czułam , że oszukuje . nawet beształam się za to. Czy aby słusznie ? Wyrzucałam sobie, że nie umiem ufać ludziom, że w każdym widzę oszusta. Przesadzać sprawy nie będę jeszcze.Zobaczę co wyniknie z tych obietnic.