Czas na uśmiech

Kiedy zaczynam chodzić do stomatologa to z reguły bolą mnie wszystkie zęby... Człowiek ma niby czym gryźć, ale próżno się łudzić , że tak będzie do końca życia.

W trosce więc o czystość i na złość wszelkim bakteriom , a przede wszystkim z powodu gumy do żucia , która pozbawiła mnie czterech plomb wylądowałam na krześle stomatologicznym i grzecznie tuptam już drugi miesiąc.
Wygląda na to , ze tuptac jeszcze chwilę będę.

Moja pani doktor na szczęście ma do mnie cierpliwość - bo to, że spod gabinetu stomatologicznego chcę zwiać to norma. Tak jak i to, że z przyjemnośćią każdego przepuszczę , zeby tam wejść no powiedzmy chwilę potem....
Pocieszam się, ze to mój czas na uśmiech, ale kat naprawdę to czas na podreperowanie zgryzu, który tak jak wszystko na tej ziemi od czasu do czasu wymaga kapitalnego remontu.