Woda. Czysta , krystaliczna. Towarzyszy moim spacerom od wielu dni. Dziś zdałam sobie sprawę, że kiedy tak sobie chodzę wystawiając do słońca piegi słyszę ciągle w uszach szemranie przepływającej wody. Ucieka, przelewa się , dźwięczy.Krótki spacer podczas którego w niezauważalny sposób przelewają się megatony wody.Wody pięknej, rozświetlonej przez słońce, iskrzącej się , pełnej życia i grozy.Żywioł łagodny i zniewalający swą urodą teraz , by za kilka chwil runąć niszcząca masa na wszystko, co napotka na drodze.Woda , która zachwyca i budzi strach. śmierć i życie w jednym.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz