i tylko łzy

Zawroty głowy, ciągłe zmęczenie, ból towarzyszą mi od kilku dni. Zupełnie nie rozumiem tego stanu. Nie mogę tez nic zrobić, żeby temu przeciwdziałać. Fatalne samopoczucie sprawia, że cały czas chce mi się spać. Raczej chyba nie chudnę. Mimo, że nic nie jadłam padł mi zamek w spodniach. Trudno wyrzucę na śmietnik . Miałam i tak kupić nowe. Tymczasem mam wrażenie jakbym wszystko widziała przez jakiś pryzmat. Nie mam siły na nic. Nic mnie nie cieszy. Ciekawe czym spowodowana jest ta apatia. Może to chwilowe zawirowanie. W końcu tak cudną jesień mamy. Byłam z Didi na spacerku, całe trzy godziny. Pomaszerowałyśmy do naszego Boru na Czerwonym. Z wieży widokowej przyglądałyśmy się pasącym się sarnom. Biedne, tak spokojnie zajadały przysmaki na kopule , jakby nie zdawały sobie sprawy z czyhających niebezpieczeństw. W pobliżu lotniska rozrosła się niemożebnie populacja wilków. Bacowie wyprowadzili spod lasu owce, bo mnóstwo sztuk znajdowali zagryzionych. Wilki to jedno, a czas polowań to drugie. Patron myśliwych tuż tuż... Fakt Bór na Czerwonem jest rezerwatem i te sarny mogą być spokojne , nie zgina od kuli , chyba, żeby poszły w las nie objęty ochroną.... Dziwne, kiedyś stałabym zachwycona i wpatrywała się w niecodzienne kolory jesieni. Dziś mnie to nie cieszy. Wróciłam do domu i położyłam się spać. Obudził mnie mój własny szloch. Od kilku dni prześladują mnie koszmary.Sama nie wiem, czy to efekt uboczny odchudzania, czy syndrom zbliżającego się Halloween. Cóż mam nadzieje, ze jutro będzie lepiej.