Magiczny nastrój

Popadam w świąteczny nastrój. Nie ma nic piękniejszego niż ta magia, która mnie ogarnia. Wszystko nabiera innego wymiaru. Z figlarna przyjemnością dotykam świątecznych girland, lam , z upodobaniem mierze czapy śnieżynek. Przerzucam kilometry łańcuchów. Co mi tam ludzka niechęć. Co mi tam wszystko inne, w końcu taka druga okazja trafi się dopiero za rok.Co z tego, ze nie widziałam świątecznej reklamy Coca-Coli, co z tego że świat patrzy wrednym okiem, kiedy we mnie wszystko czeka już na wigilijny stół, choinkę, zapach świerka, blask lampek. Kocham ten czas, kiedy wszystko ma zapach makowca i piernika, cynamonu i posmak trzaskanych orzechów, kiedy świat spowija woń pomarańczy. Czas, kiedy wszystkie ręce maja niezwykłe ciepło a w oczach zapalają się iskierki nadziei, kiedy każde usta są jak miąż najpyszniejszych owoców, a dziecięce buźki wymalowane są czekoladą podkradanych słodkości. Czas miłości, rodzinnego ciepła, cudu życia i życzliwości, trzasku łamanego opatka , płomienia buchającego z każdego serca. Czas oczekiwania na pierwszy krzyk dziecka, na pierwsze słowo, samodzielny krok, na ten wspaniały podziw dla świata w ciekawych oczach. Czas, który buduje i trwać powinien cały rok. Czas- jedyny w swoim rodzaju.